Niebo. 

Wierzę w Niebo. Ono jest. Byłam tam nie raz. 

Potrzebę błękitnego zna wielu z nas. 

Wielkie Niebo, czyste Niebo, 

Jasny dach naszych ciemnych spraw. 

Osłaniaj nas od złego, od lęku zbaw. 



Myśli moje, myśli niespokojne nawet w snach 

Niech żalu i zawiści nie przynoszą 

Próbuję zmienić je w zachwytu krzyk, 

W zdumienie, że jestem jeszcze chwilę. 



A Niebo, wieczne Niebo 

Jeśli jest sumą naszych dusz, 

To blisko nam do niego. 

Tuż tuż.


Rzucona w kąt, ja wiem - nie myślisz o mnie,

a jednak czekam tu jak pies, jak cień.

Zrobiłeś błąd - wybaczyć jestem skłonna

Ja jednak wiem jak uszczęśliwić Cię 

Słyszałam to jak dziś pieściłeś inną 

Jej płaski brzuch, jej most, jest gryf jej słój

Słabość to ludzka rzecz, nie jesteś winny,

opanuj się i znów bądź mój.

Przytul mnie - ukochaj mnie

Usłuchaj mnie - pamiętaj mnie

Przytul mnie i nastrój mnie

Na "a" , na "h", na "e"

Rzucona w kąt i w plusz mej czarnej urny,

czekam na dzień byś wszedł w mój siądmy prób.

Zabierz mnie stąd - weź me stęsknione struny.

Tyś jest mój pan, mój mistrz , mój dźwięk, mój Bóg.

Przytul mnie - ukochaj mnie

Usłuchaj mnie - pamiętaj mnie

Przytul mnie i nastrój mnie

Na "a", na "h" , na "e".